Jorg

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ôd niymieckigo Jorg.

Wymŏwa

AS: [i ̯org]

Rzeczownik

Jorg rodzaj mynski ôsobowy

  1. (włŏsne miano) miano chopske
    • 2008, Alojzy Lysko, Duchy Wojny: W koszarach pod szczytami Alp
    A po dołach nad Korzyńcym kręcił sie Jorga Palarzów, mój równiok i do tego przyjociel. Jorga jak to Jorga – łonymu ino rybki były w głowie.
    • 1921, Kocynder
    Spotkałach na gminie jedna znajomo, co tam była skiz legitki i ta mi padała, ize łona zno niejakoś Malchercyno z Rybnika, co to boroka płace i ręce załamuje, bo ji Miemcy skusili jej synka Jorga, któremu dopiero jest 16 lot i zrobili z niego złodzieja.

ôdmiana:

ôdmiana: Jorg
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik Jorg Jorgi
dopołniŏcz Jorga Jorgōw
cylownik Jorgowi Jorgōm
biernik Jorga Jorgōw
nŏrzyndnik Jorgym Jorgami
pz.: Jorgōma
miyjscownik Jorgu Jorgach
wołŏcz Jorgu Jorgi
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik Jorg Jorgi
dopołniŏcz Jorga Jorgōw
cylownik Jorgowi Jorgōm
biernik Jorga Jorgōw
nŏrzyndnik Jorgym Jorgami
pz.: Jorgōma
miyjscownik Jorgu Jorgach
wołŏcz Jorgu Jorgi

synōnimy:

  1. Jurzi, Jorguś, Jura, Jurek

Inksze jynzyki

  • angelski: George
  • czeski: Jiří
  • francuski: Georges
  • hiszpański: Jorge
  • niymiecki: Georg, Jörg, Jörgen, Jürgen
  • polski: Jerzy
  • ruski: Георгий, Егор, Юрий