Marta

Ze SileSłownik
Wersyjo ze dnia 22:01, 24 wrz 2020 autorstwa Grzegorz Kulik (dyskusyjŏ | wkłŏd) (Stworzōnŏ nowõ strōnã: "===Etymologijŏ=== {{braketym}} ===Wymŏwa=== {{as|m'''a'''rta}} ===Rzeczownik=== '''Marta''' {{zynski}} # {{et|włŏsne miano}} miano żyńske #* {{Duchy}} #: ''Ze...")
(rōżn.) ← starszŏ wersyjŏ | Terŏźnŏ wersyjŏ (rōżn.) | Nastympnŏ wersyjŏ → (rōżn.)
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Etymologijŏ do dodaniŏ.

Wymŏwa

AS: [marta]

Rzeczownik

Marta rodzaj żyński

  1. (włŏsne miano) miano żyńske
    • 2008, Alojzy Lysko, Duchy Wojny: W koszarach pod szczytami Alp
    Zeszli sie tam wszyscy. Ujek Józek Opołka z ujnom Maryjkom, ujno Marta z ujkiym Jankiym Urbańczykiem, ujno Jadwiga z ujkiym Władkiem Gwoździem.

ôdmiana:

ôdmiana: Marta
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik Marta Marty
dopołniŏcz Marty Martōw
Mart
cylownik Marcie Martōm
biernik Martã Marty
nŏrzyndnik Martōm Martami
pz.: Martōma
miyjscownik Marcie Martach
wołŏcz Marto Marty
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik Marta Marty
dopołniŏcz Marty Martōw
Mart
cylownik Marcie Martōm
biernik Marta Marty
nŏrzyndnik Martōm Martami
pz.: Martōma
miyjscownik Marcie Martach
wołŏcz Marto Marty

Inksze jynzyki

  • angelski: Martha
  • czeski: Marta
  • francuski: Marthe
  • hiszpański: Marta
  • niymiecki: Martha
  • polski: Marta
  • ruski: Марта