kery

Ze SileSłownik
Wersyjo ze dnia 13:33, 7 mar 2019 autorstwa Grzegorz Kulik (dyskusyjŏ | wkłŏd)
(rōżn.) ← starszŏ wersyjŏ | Terŏźnŏ wersyjŏ (rōżn.) | Nastympnŏ wersyjŏ → (rōżn.)
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *kotorъ, ze praindoeuropejskigo *kʷo-ter-o-.

Wymŏwa

AS: [kery], [ḱery]

Zamianek

kery zamianek

  1. Używany do stawianiŏ pytań ô numer elymyntu we grupie.
    • 2015, Marcin Melon, Kōmisorz Hanusik i Sznupok
    – Moga do nij iść? Na kerym sztoku leży?
  2. Używany do stawianiŏ pytań ô skŏzanie elymyntu we grupie.
    • 1948, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    Kiere jest bardzi po polsku: nasze ćwierć, abo wasz kwadrans?
  3. Używany do ôpisowaniŏ cech rzeczownika, co stoji przed nim.
    • 2014, Mirosław Syniawa, Dante i inksi
    Możno to sie dobrze przedŏwŏ na roztōmajtych „kōnkursach ślōnskij gwary”, ale je to tyż powrōz, kery sie bydzie zaciskoł tak dugo, aż kejś tã naszã kultura udŏwi.
  4. Jedyn z grupy, niyôkryślōny.
    Ty pójdziesz na zupa, jak cie kery chyci.”

ôdmiana:

ôdmiana: kery
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
môs/mzw mrz ż n môs nmôs
mianownik kery kerŏ kere kerzi kere
dopołniŏcz kerego keryj kerego kerych
cylownik kerymu keryj kerymu kerym
biernik kerego kery kerõ kere kerych kere
nŏrzyndnik kerym kerōm kerym kerymi
miyjscownik kerym keryj kerym kerych
wołŏcz kery kerŏ kere kerzi kere

uwŏgi:

Podle prawideł ślabikŏrza złōnczynia ke i ge piszymy bez i, tōż pisownia kiery je felernŏ.

synōnimy:

  1. ftory (pōłnoc), chtory (zachōd)
  2. ftory (pōłnoc), chtory (zachōd)
  3. co, ftory (pōłnoc), chtory (zachōd)
  4. chto, fto (pōłnoc), gdo (cieszyńske, połednie), ftory (pōłnoc), chtory (zachōd)

Inksze jynzyki

  • angelski: one, that, which, who
  • czeski: který
  • francuski: lequel, que, quel, qui
  • hiszpański: cuál, que, quien, qué
  • italijański: quale
  • niymiecki: der, welcher
  • polski: który
  • ruski: который
  • słowacki: ktorý, aký
  • ukrajiński: який