powōd

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Etymologijŏ do dodaniŏ.

Wymŏwa

AS: [povȯt]

Rzeczownik

powōd rodzaj mynski rzeczowy

  1. prziczyna
    • 2014, Marcin Melon, Kōmisorz Hanusik
    Trza zaroz pedzieć, że kōmisorz Hanusik mioł prawie richtich dobry powōd do picio.
    • 1929, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    Tóż tego jednego, głównego powodu nie ma, to jest łobawa przed zupełnem wygodnieniem.

ôdmiana:

ôdmiana: powōd
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik powōd powody
dopołniŏcz powodu powodōw
cylownik powodowi powodōm
biernik powōd powody
nŏrzyndnik powodym powodami
pz.: powodōma
miyjscownik powodzie powodach
wołŏcz powodzie powody
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik powōd powody
dopołniŏcz powodu powodōw
cylownik powodowi powodōm
biernik powōd powody
nŏrzyndnik powodym powodami
pz.: powodōma
miyjscownik powodzie powodach
wołŏcz powodzie powody

synōnimy:

  1. prziczyna, zdrzōdło

Inksze jynzyki

  • angelski: cause, reason
  • czeski: důvod, příčina
  • francuski: raison
  • hiszpański: motivo, razón
  • niymiecki: Grund, Ursache
  • polski: powód
  • ruski: истец, повод