wina

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *vina.

Wymŏwa

AS: [vʹĩna]

Rzeczownik

wina rodzaj żyński

  1. czyn, co sie niy zgŏdzŏ ze normami postympowaniŏ, feler, grzych
    • 1957, Stanisław Ligoń, Bery i bojki śląskie
    Nosił go po prowdzie na przodku, a nie, jak był powinien, na zadku, ale to już wina Ewy, kiero chciała, żeby tak było, czamu, to nie wiem, podobno tako wtedy była moda w raju.
    • 1929, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    Bo wielko wina przy całem buksostwie ponoszą rodzice, którzy sie dają synalkowi rozbuchać.

ôdmiana:

ôdmiana: wina
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik wina winy
dopołniŏcz winy win
cylownik winie winōm
biernik winã winy
nŏrzyndnik winōm winami
pz.: winōma
miyjscownik winie winach
wołŏcz wino winy
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik wina winy
dopołniŏcz winy win
cylownik winie winōm
biernik wina winy
nŏrzyndnik winōm winami
pz.: winōma
miyjscownik winie winach
wołŏcz wino winy

synōnimy:

  1. przewina, grzych

Inksze jynzyki

  • angelski: fault, guilt
  • czeski: vina
  • francuski: faute
  • hiszpański: culpa
  • niymiecki: Schuld
  • polski: wina
  • ruski: вина