wino

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *vino, ôd łaciny vīnum, ôd praindoeuropejskigo *wóyh₁nom.

Wymŏwa

AS: [vʹĩno]

Rzeczownik

wino rodzaj nijaki

  1. (kuchnia) napōj alkoholowy, co powstowo z gerowaniŏ ôwocōw
    • 1984, Augustyn Halotta, Śląskie bery, bojki i opowiastki z dawnych lat
    — Dziękuja wom panie Szindler za te fajne jedzenie i wino, a wom panie Buzdygoń za piwo i za to, żeście mie piyknie wysłuchali.
    • 1978, Brunon Strzałka, Godek i Bojek Śląskich ciąg dalszy
    Tak sie ten Mieszko przy tym winie zasiedzioł i tela mioł do godanio, że siedzioł aże do ćmy.
  2. flaszka wina
    • 2018, Szczepōn Twardoch Drach, przekł. Grzegorz Kulik
    Dorota zastawiyła nagrŏwanie we iPhone’ie, Nikodem ôtwar wino i ôsprawiajōm dalij, a potym Nikodem propōnuje jij tak blank niyzobowiōnzujōnco, iże możno by co zjedli, tōż idōm do winebaru Lofty, co je we sypaniach, kaj kedyś trzimano było futer dlŏ kōni 2. Regimyntu Ułanōw von Katzlera.

ôdmiana:

ôdmiana: wino
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik wino wina
dopołniŏcz wina win
cylownik winu winōm
biernik wino wina
nŏrzyndnik winym winami
pz.: winōma
miyjscownik winie winach
wołŏcz wino wina
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik wino wina
dopołniŏcz wina win
cylownik winu winōm
biernik wino wina
nŏrzyndnik winym winami
pz.: winōma
miyjscownik winie winach
wołŏcz wino wina

kolokacyje:

  1. czerwōne wino, biołe wino

Inksze jynzyki

  • angelski: wine
  • czeski: vino
  • francuski: vin
  • hiszpański: vino
  • niymiecki: Wein
  • polski: wino
  • ruski: вино