ciało

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *tělo.

Wymŏwa

AS: [ćau̯o]

Rzeczownik

ciało rodzaj nijaki

  1. ôrganizm ôd czowieka abo zwiyrzyńcia
    • 2014, Mirosław Syniawa, Dante i inksi
    Siedzã i bez czas dugi jyno sie prziglōndōm, / a kōnszt mi z duszy, z ciała zmynczynie syjmuje.
    • 2010, Alojzy Lysko, Duchy Wojny: W okopach frontu wschodniego
    Truchtoł niypewnie jakby chcioł, żebych go swojim ciałym zasłonił.
  2. mŏrtwy czowiek abo zwiyrzã
    • 2018, Szczepōn Twardoch Drach, przekł. Grzegorz Kulik
    Ciało ôd Joachima Gemandera na prziszowskim smyntŏrzu przikrywŏ ziymia.

ôdmiana:

ôdmiana: ciało
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik ciało ciała
dopołniŏcz ciała ciał
cylownik ciału ciałōm
biernik ciało ciała
nŏrzyndnik ciałym ciałami
pz.: ciałōma
miyjscownik ciele ciałach
wołŏcz ciało ciała
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik ciało ciała
dopołniŏcz ciała ciał
cylownik ciału ciałōm
biernik ciało ciała
nŏrzyndnik ciałym ciałami
pz.: ciałōma
miyjscownik ciele ciałach
wołŏcz ciało ciała

synōnimy:

  1. trup

antōnimy:

  1. dusza, duch

Inksze jynzyki

  • angelski: body
  • czeski: tělo
  • francuski: corps
  • hiszpański: cuerpo
  • italijański: corpo
  • niymiecki: Kadaver, Körper
  • polski: ciało
  • ruski: тело
  • słowacki: telo
  • ukrajiński: тіло