dach
Wykŏz treści
[schrůń]Etymologijŏ
Ze starowysokoniymieckigo dah.
Wymŏwa
AS: [daχ]
Rzeczownik
dach rodzaj mynski rzeczowy
- wiyrchniŏ tajla budōnku, wozidła itp., pokrycie, co ôsłōniŏ postrzodek przed dyszczym, słōńcym itp.
- 2009, Alojzy Lysko, Duchy Wojny: W bunkrach wału atlantyckiego
- Murowany, ze spadzistym dachym, podobny do Kołoczkowej oberży w Międzyrzyczu, kaj my za karlusów na muzyki chodzili.
- 1964, Feliks Pluta, Dialekt głogówecki
- To tam była piyrwyj kaczma tyż, ale to była piyrwyj z wianksza sōmōm ôbszyty tyn dach.
ôdmiana:
pokŏżôdmiana: dach |
---|
pokŏżuproszczōny zŏpis |
---|
antōnimy:
Frazeologijŏ
Inksze jynzyki
- angelski: roof
- czeski: střecha
- francuski: toit
- hiszpański: techo, tejado
- niymiecki: Dach
- polski: dach
- ruski: крыша