cud

Ze SileSłownik
Wersyjo ze dnia 12:59, 24 lip 2020 autorstwa Grzegorz Kulik (dyskusyjŏ | wkłŏd) (Stworzōnŏ nowõ strōnã: "===Etymologijŏ=== Ôd {{erb|ps|*čudo}}. ===Wymŏwa=== {{as|cut}} ===Rzeczownik=== '''cud''' {{mrzecz}} # {{et|religijŏ}} niyôbyczajne zdarzynie dziynki nadprz...")
(rōżn.) ← starszŏ wersyjŏ | Terŏźnŏ wersyjŏ (rōżn.) | Nastympnŏ wersyjŏ → (rōżn.)
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ôd prasłowiańskigo *čudo.

Wymŏwa

AS: [cut]

Rzeczownik

cud rodzaj mynski rzeczowy

  1. (religijŏ) niyôbyczajne zdarzynie dziynki nadprzirodzōnym siyłōm
    • 1946, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    Niech se ino kożdy dobrze przypomni swoje utropienia i starości, co je zaniósł do Piekarskiej abo Częstochowskiej Panienki i niech powie szczyrze, z rękom na sercu, czy mu Nojśw. Panienka nigdy jeszcze nie pomogła! Ale i to jest prowda, że nie zawsze sie cud zdarzy przy takiej pielgrzymce, czasem nie odejmuje od nos Pon Bóg zaroz na poczekaniu, [...]
  2. rzecz niyôbyczajnŏ, niyspodzianŏ, mało prŏwdopodobnŏ
    • 2008, Alojzy Lysko, Duchy Wojny: W koszarach pod szczytami Alp
    Momy tu przekrasno wiosna. W tych alpejskich górach dokonuje sie prowdziwy cud. Wszystko kwitnie.
    • 1901, Lucjan Malinowski, Powieści ludu polskiego na Śląsku, cz. 2
    Krōlowi wielki dziwa były że mały pastuszek wielke cuda krōlowi uczynił.

ôdmiana:

ôdmiana: cud
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik cud cuda
dopołniŏcz cudu cudōw
cylownik cudowi cudōm
biernik cud cudy
nŏrzyndnik cudym cudami
pz.: cudōma
miyjscownik cudzie cudach
wołŏcz cudzie cudy
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik cud cuda
dopołniŏcz cudu cudōw
cylownik cudowi cudōm
biernik cud cudy
nŏrzyndnik cudym cudami
pz.: cudōma
miyjscownik cudzie cudach
wołŏcz cudzie cudy

Inksze jynzyki

  • angelski: miracle, wonder
  • czeski: zázrak
  • francuski: miracle
  • hiszpański: maravilla, milagro, prodigio
  • niymiecki: Wunder
  • polski: cud
  • ruski: чудо