krowa

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *korva, ze praindoeuropejskigo *ḱer.

Wymŏwa

AS: [krova]

Rzeczownik

krowa rodzaj żyński

  1. majoryntnŏ samica dōmowego bydła
    • 1964, Feliks Pluta, Dialekt głogówecki
    To piyrwyj we chlywach, to tak ci parobcy, to musieli dycki wachã mieć, co jakby se krowa co zrobiyła, to musieli, takŏ pożar to była.
    • 1929, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    Jakbyś zaś ni mioł krowy, to sie wygodej do cholewy od buta, ale uważej, żeby ten but nie był na dole dziurawy.
  2. (pejoratywne) ôbraźliwe ôkryślynie ne kobiytã
    • 1901, Lucjan Malinowski, Powieści ludu polskiego na Śląsku, cz. 2
    “A matka twoja jak sie mianuje?” “Starŏ krowa.”

ôdmiana:

ôdmiana: krowa
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik krowa krowy
dopołniŏcz krowy krōw
cylownik krowie krowōm
biernik krowã krowy
nŏrzyndnik krowōm krowami
pz.: krowōma
miyjscownik krowie krowach
wołŏcz krowo krowy
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik krowa krowy
dopołniŏcz krowy krōw
cylownik krowie krowōm
biernik krowa krowy
nŏrzyndnik krowōm krowami
pz.: krowōma
miyjscownik krowie krowach
wołŏcz krowo krowy

antōnimy:

  1. byk

Frazeologijŏ

Inksze jynzyki

  • angelski: cow
  • czeski: kráva
  • francuski: vache
  • hiszpański: vaca
  • italijański: mucca, vacca
  • niymiecki: Kuh
  • polski: krowa
  • ruski: корова
  • słowacki: krava
  • ukrajiński: корова