tyn: Porōwnanie wersyji

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej
(Zamiano)
(Wymŏwa)
Linijŏ 5: Linijŏ 5:
 
===Wymŏwa===
 
===Wymŏwa===
  
AS: [tỹn]
+
{{as|tỹn}}
  
 
===Zamianek===
 
===Zamianek===

Wersyjŏ ze dnia 16:19, 8 mar 2019

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *tъ, ze praindoeuropejskigo *só

Wymŏwa

AS: [tỹn]

Zamianek

tyn zamianek

  1. Używany do skazowaniŏ na ôbiekty rodzaju mynskigo, co sōm blisko ôsoby, co gŏdŏ.
    • 2014, Mirosław Syniawa, Dante i inksi
    Dziwowoł bydzie sie im możno jyno tyn, co ciyngym słyszoł, że po ślōnsku to idzie w nojlepszym razie gŏdać wice i bŏznować
    • 1929, Gawędy Stacha Kropiciela, Gość Niedzielny
    I tyn nasz kochany Arcypasterz żyje z nami, jest chnet wszystkim łosobiście znany.

odmiana:

ôdmiana: tyn
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
môs/mzw mrz ż n môs nmôs
mianownik tyn ta to/te ci te
dopołniŏcz tego tyj tego tych
cylownik tymu tyj tymu tym
biernik tego tyn to/te tych te
nŏrzyndnik tym tōm tym tymi
miyjscownik tym tyj tym tych
wołŏcz tyn ta to/te ci te

kolokacyje:

  1. tyn sōm, tyn istny

antōnimy:

  1. tamtyn

Frazeologijŏ

Inksze jynzyki

  • angelski: this
  • czeski: ten
  • francuski: ce, celui-ci, cet
  • hiszpański: este, éste
  • italijański: questo
  • niymiecki: der, dieser
  • polski: ten
  • ruski: этот
  • słowacki: ten
  • ukrajiński: цей