jesiyń
Wykŏz treści
[schrůń]Etymologijŏ
Ze prasłowiańskigo *(j)esenь, ze praindoeuropejskigo *h₁es-en-.
Wymŏwa
AS: [i ̯ėśỹń]
Rzeczownik
jesiyń rodzaj żyński
- pora roku miyndzy latym a zimōm
- 1930, Edward Jelyń, pamiyntnik
- Na jesiyń poczyni nowõ grubã bić tu w Dymbińsku pod lasym.
- 1931, Jerzy Probosz, Biydnŏ Wilija
- Dyć ani kapusty słodkij nie było z czego uwarzić, bo nieszczasne sarniska w jesiyni wszeckōm kapustym zeżrały.
ôdmiana:
pokŏżôdmiana: jesiyń |
---|
pokŏżuproszczōny zŏpis |
---|
synōnimy:
Frazeologijŏ
Inksze jynzyki
- angelski: autumn, fall
- czeski: jeseň, podzim
- francuski: automne
- hiszpański: otoño
- italijański: autunno
- niymiecki: Herbst
- polski: jesień
- ruski: осень
- słowacki: jeseň
- ukrajiński: осінь