pysk

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Etymologijŏ do dodaniŏ.

Wymŏwa

AS: [pysk]

Rzeczownik

pysk rodzaj mynski rzeczowy

  1. (zoologijŏ) przodniŏ tajla łeba u zwiyrzōnt
    • 1976, Brunon Strzałka, Bojki i Godki Śląskie
    Już mioł tam płocicam wyciōngnōńć, aż tu patrzi, a tu podpłynōła szczuka telko jak mietła, otworziła pysk i klaps – połkła tam płocicam.
    • 2018, Szczepōn Twardoch Drach, przekł. Grzegorz Kulik
    Psy unoszōm kōńczyny i strzewa w pyskach, rozlatujōm sie, coby zjeść Piyrszõ we samotności.
  2. (potoczne, pejoratywne) gymba u czowieka
    • 1908, Ferdynand Dyrna, Jyndrys
    Psiŏ duszo zatracōnŏ, idź bo cie gichnym, aż ci sie hned pyskym czerwiōnka puści!
    • Protokoły sōndowe sōndu rozjymczego we krysie strzeleckim 1845-1938
    terŏz pōdź a zeżer mi jeszcze tã budã swojim srogim pyskym, bo mie już 6 lŏt ôkradŏcie, wy złodzieje
    • 1930, Edward Jelyń, pamiyntnik
    I rzucã za nim tym kamiyniym, ôn sie ôbejzdrzi, a tu w tym mōmyncie prask go tyn kamiyń w pysk.

ôdmiana:

ôdmiana: pysk
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik pysk pyski
dopołniŏcz pyska pyskōw
cylownik pyskowi pyskōm
biernik pysk pyski
nŏrzyndnik pyskym pyskami
pz.: pyskōma
miyjscownik pysku pyskach
wołŏcz pysku pyski
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik pysk pyski
dopołniŏcz pyska pyskōw
cylownik pyskowi pyskōm
biernik pysk pyski
nŏrzyndnik pyskym pyskami
pz.: pyskōma
miyjscownik pysku pyskach
wołŏcz pysku pyski

synōnimy:

  1. fyrniŏk (cieszyńske), gymba, gzycht (cieszyńske), morda (pejoratywne), ôblicze, papla (żartobliwe), sznupa (żartobliwe), tyta (żartobliwe), twarz

Frazeologijŏ

Inksze jynzyki

  • angelski: mug
  • czeski: ksicht
  • francuski: gueule, tronche, trogne, poire
  • hiszpański: jeta
  • italijański: ceffo
  • niymiecki: Schnauze
  • polski: pysk
  • ruski: морда, ро́жа, ры́ло, ха́ря, мурло́
  • słowacki: ksicht
  • ukrajiński: