dzioucha

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Etymologijŏ do dodaniŏ.

Wymŏwa

AS: [ʒ́ou̯χa]

Rzeczownik

dzioucha rodzaj żyński

  1. modŏ kobiyta
    • 2017, Charles Dickens, Godniŏ Pieśń, przekł. Grzegorz Kulik
    Kole ôgnia siedziała modziutkŏ dzioucha, takŏ podanŏ na tã wczaśniyjszõ, iże Scrooge myśloł, że to je ôna.
    • 1964, Feliks Pluta, Dialekt głogówecki
    A padoł - ja, trza se tak było zrobić jak jŏ. Jŏ chodziōł do jednyj dziouchy do sōmsiada, a ta dzioucha była bardzo bogatŏ, bo była sama na rodzie.
  2. niyformalnŏ partnerka
    Sprŏwca podpŏloł skuli tego, że bōł zgorszōny na swojã dziouchã.
    • 1920, Kocynder
    Chłopcy lubomscy też za to przają swoim dziouchom. Ale mie pierony nie chcą dać tabaki.

ôdmiana:

ôdmiana: dzioucha
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik dzioucha dziouchy
dopołniŏcz dziouchy dziouch
cylownik dziousze dziouchōm
biernik dziouchã dziouchy
nŏrzyndnik dziouchōm dziouchami
pz.: dziouchōma
miyjscownik dziousze dziouchach
wołŏcz dzioucho dziouchy
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik dzioucha dziouchy
dopołniŏcz dziouchy dziouch
cylownik dziousze dziouchōm
biernik dzioucha dziouchy
nŏrzyndnik dziouchōm dziouchami
pz.: dziouchōma
miyjscownik dziousze dziouchach
wołŏcz dzioucho dziouchy

synōnimy:

  1. dziywka, frela, frelka
  2. libsta

antōnimy:

  1. synek, chop, kobiyta, baba
  2. żōna, ślubnŏ, szac, synek

Inksze jynzyki

  • angelski: girl, girlfriend, maid
  • czeski: dívka, holka, přítelkyně
  • francuski: fille, petite amie
  • hiszpański: chica, muchacha
  • niymiecki: Freundin, Mädchen
  • polski: dziewczyna
  • ruski: девушка