my

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej

Etymologijŏ

Ze prasłowiańskigo *my, ze praindoeuropejskigo *me-.

Wymŏwa

AS: [my]

Zamianek

my zamianek

  1. piyrszŏ ôsoba liczby mnogij
    • 1976, Brunon Strzałka, Bojki i Godki Śląskie
    Przecam jak tak bydziesz robił to my zbankrocymy i gospodarkam nōm przedajōm na szupastacyji.
    • 1894, Franciszek Chlebik, Jak wyglōndŏ utopiec
    Jeszcze jako my robili jŏ z Pieczōnkōm na robocie.

ôdmiana:

ôdmiana zamiankōw ôsobowych
Przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
1 ôs. 2 ôs. 3 ôs. 1 ôs. 2 ôs. 3 ôs.
m ż n m nm
mianownik, wołŏcz ty ôn ôna ôno, ône my wy ôni ône
dopołniŏcz mie ciebie, cie, ciã jego, go, niego, -ń jij, nij jego, go, niego nŏs, nas wŏs, was ich, nich
cylownik mie, mi ciebie, tobie, ci jymu, mu, niymu jij, nij jymu, mu, niymu nōm, nam wōm, wam im, nim
biernik mie ciebie, cie, ciã jego, go, niego, -ń jōm, jã, niōm, niã je, nie nŏs, nas wŏs, was ich, nich je, ich, nie, nich
nŏrzyndnik mnōm tobōm nim niōm nim nami wami niymi
miyjscownik mie tobie, ciebie nim nij nim nŏs, nas wŏs, was nich


Inksze jynzyki

  • angelski: we
  • czeski: my
  • francuski: nous
  • hiszpański: nosotras, nosotros
  • italijański: noi
  • niymiecki: wir
  • polski: my
  • ruski: мы
  • słowacki: my
  • ukrajiński: ми