chopiec: Porōwnanie wersyji

Ze SileSłownik
Idź do: nawigacyjŏ, szukej
(Rzeczownik)
 
(Niyma pokŏzanŏ jedna postrzedniŏ wersyjŏ ôd tego samego używŏcza)
Linijŏ 34: Linijŏ 34:
 
'''synōnimy:'''
 
'''synōnimy:'''
  
# {{syn|chopŏk}}, {{syn|karlus}}, {{syn|kluk|ci}}, {{syn|pachołek|przest}}, {{syn|synek}}, {{syn|pachołek|pr}}
+
# {{syn|chopŏk}}, {{syn|karlus}}, {{syn|kluk|ci}}, {{syn|synek}}, {{syn|pachołek|pr}}, {{syn|chłapiec|ci}}
  
 
'''antōnimy:'''
 
'''antōnimy:'''

Teroźnŏ wersyjŏ na dziyń 20:54, 23 lip 2020

Etymologijŏ

Ôd chop + -iec.

Wymŏwa

AS: [χopʹi ̯ec]

Rzeczownik

chopiec rodzaj mynski ôsobowy

  1. mody czowiek mynskij płci
    • 1984, Augustyn Halotta, Śląskie bery, bojki i opowiastki z dawnych lat
    W czasie mszy święty to te dziołchy, zamiast rzykać, świdrzyły ino łoczami za chopcami, kiery gryfniejszy, kiery fajni łobleczony, czy już zapuszczo wąs abo bródka.
    • 1964, Feliks Pluta, Dialekt głogówecki
    A chopcy to już mirkowali, co to jes za ôsoba, niy.

ôdmiana:

ôdmiana: chopiec
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik chopiec chopcy
dopołniŏcz chopca chopcōw
cylownik chopcu chopcōm
biernik chopca chopcy
nŏrzyndnik chopcym chopcami
pz.: chopcōma
miyjscownik chopcu chopcach
wołŏcz chopcze chopcy
uproszczōny zŏpis
przipadek liczba pojedynczŏ liczba mnogŏ
mianownik chopiec chopcy
dopołniŏcz chopca chopcōw
cylownik chopcu chopcōm
biernik chopca chopcy
nŏrzyndnik chopcym chopcami
pz.: chopcōma
miyjscownik chopcu chopcach
wołŏcz chopcze chopcy

synōnimy:

  1. chopŏk, karlus, ciesz. kluk, synek, przes. pachołek, ciesz. chłapiec

antōnimy:

  1. ciesz. dzieucha, dzioucha, dziocha, dziouszka, dziywka, frela, frelka

Inksze jynzyki

  • angelski: boy
  • czeski: chlapec, hoch, kluk
  • francuski: garçon
  • hiszpański: chico, muchacho
  • italijański: ragazzo
  • niymiecki: Junge
  • polski: chłopiec
  • ruski: мальчик
  • słowacki: chlapec
  • ukrajiński: хлопець